سلام مرضيه جان

در برف‌ريز 86 با هم شروع كرديم قرارنبود به اين زودي حرف رفتن بزنيم. پست مجهول النويسنده كار من بود. البته متن اون رو يكي از دوستان به سفارش دوستان ديگر نوشته بود و من برغم اينكه شيوه‌ي برخورد ديگري رو مي‌پسنديدم اما ترجيح دادم ضمير "ما" ، من رو هم دربربگيره. با همه‌ي اين توضيحات به نظرم در پايان چنين پستي نبايد اسمم رو مي‌نوشتم.

مرضيه جان برائت از نظر خاص يك نفر در يك موضوع خاص آن هم به خاطر اينكه دست آويز افراد مغرض قرار گرفته، هرگز به معني تبري از خود اون شخص يا ساير نظراتش نيست.

به هرحال مرضيه جان مدير وبلاگ تويي، وبلاگ هم براي اين بود كه ارتباطمون با هم حفظ بشه هرجاي ايران كه باشيم. همه هم ميدونن كه اگه سرزدنهاي مداوم تو نبود اين وبلاگ تا حالا متروك شده بود. اما حكم ماجراهاي اخير از همه‌ي اينها جداست. انتظار اين بود كه نظرات ديگران و پاسخهاي خودت در وبلاگ به طور كامل منعكس بشه.

مرضيه جان بحث نظر من و نظر تو و آزادي بيان و... نيست وقتي كه رهبرمون جان و تن و آبرويش را كف دست گرفته تا فداي "شاه شمشاد قدان خسرو شيرين دهنان/ كه به مژگان شكند قلب همه صف شكنان" و انقلاب و اسلام كنه وبلاگ و قلم من و تو كه ارزشي نداره بالاتر از اونو بايد بياريم.

جهانيان همه گر منع من كنند از عشق

من آن كنم كه "خداوندگار" فرمايد...

آمنه